Podstawowe definicje
Krajowe Ramy Kwalifikacji
Tworzenie dokumentacji
Potwierdzanie efektów uczenia się
Seminaria i szkolenia
Akty prawne
Rektorska Komisja ds wdrażania KRK
Efekty kształcenia
Ważne adresy

Krajowe Ramy Kwalifikacji    

Krajowe Ramy Kwalifikacji (National Qualifications Framework) to opis wzajemnych relacji między kwalifikacjami, integrujący różne krajowe podsystemy kwalifikacji, służący większej przejrzystości, dostępności i jakości kwalifikacji, stworzony dla potrzeb rynku pracy i społeczeństwa obywatelskiego.

W szczególności, zawiera on opis hierarchii poziomów kwalifikacji. Każda kwalifikacja jest umieszczona na jednym z tych poziomów, któremu przyporządkowany jest odpowiadający mu poziom w Europejskich RamachKwalifikacji.

Ramy Kwalifikacji dla Europejskiego Obszaru Szkolnictwa Wyższego (Qualification Framework for European Higher Education Area) przygotowane zostały w ramach Procesu Bolońskiego i przyjęte w 2005 roku na konferencji w Bergen. Określono w nich osiem poziomów, obejmujących pełną skalę kwalifikacji, od poziomów podstawowych (poziom 1 to np. świadectwo ukończenia szkoły) do zaawansowanych (poziom 8 to np. doktorat). Kraje UE, tworząc Krajowe Ramy Kwalifikacji, są zobowiązane przed upływem 2012 r., by wystawiane przez nie indywidualne zaświadczenia o kwalifikacjach (np. dyplomy uczelni) zawierały odniesienie do odpowiedniego poziomu europejskich ram. Osiem poziomów kwalifikacji wyznaczono na podstawie następujących kategorii:
  • wiedzy,
  • umiejętności,
  •  kompetencji personalnych i społecznych.
Ustawą z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym, ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki oraz o zamianie niektórych innych ustaw (Dz.U. 2011 nr 84 poz. 455) do polskiego systemu szkolnictwa wyższego formalnie wprowadzone zostały Krajowe Ramy Kwalifikacji (KRK). W ten sposób stworzone zostały podstawy prawne określające kształt KRK dla szkolnictwa wyższego w Polsce. Krajowe Ramy Kwalifikacji stanowią szczególną metodę opisu kwalifikacji zdobywanych w polskim systemie szkolnictwa wyższego poprzez określenie uzyskanych przez absolwenta efektów kształcenia. Wydany przez uczelnię wyższą dyplom ukończenia studiów stanowi potwierdzenie uzyskania przez absolwenta efektów kształcenia czyli wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych.

Główne cele wprowadzenia w Polsce Krajowych Ram Kwalifikacji:

  • przejście z systemu edukacji opartego na nauczaniu i treściach programowych do systemu opartego na efektach kształcenia;
  • stworzenie systemu dogodnego dla realizacji koncepcji uczenia się przez całe życie m.in. system walidacji efektów uczenia się pozaformalnegoi nieformalnego i na tej podstawie nadawanie kwalifikacji uczącym się;
  • uelastycznienie systemu edukacji m.in. stworzenie praktycznych możliwości szybkiego reagowania na nowe potrzeby społeczeństwa i rynku pracy (autonomia uczelni w zakresie tworzenia kierunków studiów i kształtowania programów, zgodnie z metodologią KRK);
  • mobilność - poprzez stworzenie warunków ułatwiających uznawanie w innych krajach, zwłaszcza w państwach członkowskich UE, kwalifikacji nadawanych w Polsce.

W Krajowych Ramach Kwalifikacji przyjęto, że:

  • efekty kształcenia opisane są w kategoriach wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych;
  • studenci zdobywają kwalifikacje na trzech poziomach (studia I, II i III stopnia) i w dwóch profilach (ogólnoakademickim i praktycznym).
W rozporządzeniu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 2 listopada 2011 r.w sprawie Krajowych Ram Kwalifikacji dla Szkolnictwa Wyższego(Dz.U. 2011 nr 253 poz. 1520) określono Krajowe Ramy Kwalifikacji dla Szkolnictwa Wyższego, w tym opis efektów kształcenia dla profilu ogólnoakademickiego oraz dla profilu praktycznego w ośmiu obszarach kształcenia, a także opis efektów kształcenia prowadzących do uzyskania kompetencji inżynierskich.
 
W KRK wyodrębniono osiem obszarów kształcenia odpowiadających:
  • naukom humanistycznym,
  • naukom społecznym,
  • naukom ścisłym,
  • naukom przyrodniczym,
  • naukom technicznym,
  • naukom medycznym, naukom o zdrowiu oraz naukom o kulturze fizycznej,
  • naukom rolniczym, leśnym i weterynaryjnym,
  • sztuce.
Dla każdego z tych obszarów zdefiniowano efekty kształcenia dla dwóch poziomów i dwóch profili kwalifikacji. Nie zdefiniowano ich dla poziomu trzeciego odpowiadającego studiom doktoranckim, pozostawiając je w sferze autonomii uczelni.
 
Więcej informacji dotyczących Krajowych Ram Kwalifikacji dla szkolnictwa wyższego odnaleźć można na stronach internetowych Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego pod adresem: http://www.nauka.gov.pl/krajowe-ramy-kwalifikacji-dla-szkolnictwa-wyzszego
 

Co oznacza wprowadzenie Krajowego Systemu Kwalifikacji dla instytucji i każdego z nas?

 
Nowy sposób podejścia do kwalifikacji.
 

 







Copyright 1998-2015 Ośrodek Informatyki i Promocji